EXTRA 4 : ฝันแปลกประหลาด
posted on 10 May 2011 09:44 by mayz-maizEXTRA 4 : ฝันแปลกประหลาด
( ในเช้าวันนี้... )
[ จิ๊บๆๆๆ... ]
เสียงนกน้อยขับขานในยามเช้าปลุกหญิงสาวขึ้นจากห้วงนิทราของยามราตรี ทว่าด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมจากการทำงานและเขียนนิยายอย่างต่อเนื่อง หรือเป็นเพราะอากาศเย็นจากสายฝนที่ตกในยามราตรีก็ไม่ทราบ ที่ทำให้เธอตกลงสู่ห้วงนิทราบนเตียงนอนหนานุ่มอีกครั้งหนึ่ง.....
.....
[ ซ่าๆๆๆๆ... ]
ช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดราวกับการลอยอยู่ระว่างห้วงอากาศอันไร้ที่สิ้นสุดแต่ก็ยังสามารถรับรู้ได้ถึงแรงกดจากแรงโน้มถ่วงของโลกได้เป็นอย่างดี นั่นเป็นการแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังตื่นอยู่หรือเปล่านะ?
[ ซ่าๆๆๆๆ... ]
เสียงสายฝนที่กระหน่ำอยู่ภายนอกหน้าต่างนั้นฟังดูราวกับบทเพลงขับกล่อมให้ห้วงนิทรายิ่งล้ำลึกมากยิ่งขึ้นไปอีก ก่อนที่สายหมอกสีขาวนวลจะค่อยๆแผ่เข้าปกคลุมในห้วงความคิดของหญิงสาวอีกครา...
.....
[ ครืนนน... ]
เสียงฟ้าร้องทำให้เธอลุกขึ้นจากเตียงนอนของตนอย่างเชื่องช้าพลางสำรวจบรรยากาศรอบกายอย่างสะลึมสะลือ...
[ แหมะๆๆๆ... ]
เสียงหยดน้ำตกกระทบกระจกทำให้หญิงสาวลุกยกมือขึ้นป้องปากและหาวพลางบิดขี้เกียจออกมาเพื่อไล่ความง่วง ก่อนที่ร่างบางใช่ชุดนอนผ้ากำมะหยี่สีแดงจะค่อยๆลุกไปเปิดผ้าม่านริมหน้าต่างอย่างเชื่องช้า...
[ ครืดดด... ]
[ ซ่าๆๆๆๆ... ]
ภาพท้องฟ้าสีเทาหม่นปรากฏแก่สายตาของเธออย่างรวดเร็วพร้อมๆกับภาพของหยดน้ำที่เกาะพราวอยู่บนบานกระจกและไหลย้อยลงเบื้องล่างตามหยาดฝนที่สาดกระทบเข้ามา...
“ช่างเป็นเช้าที่สวยงามอะไรเช่นนี้...”
สำหรับคนทั่วไปคงคาดว่าหญิงสาวคนนี้ผิดปรกติหรือไม่? เพราะตามปรกติแล้วท้องฟ้าขณะฝนตกน่าจะให้ความรู้สึกเศร้าหมองและน่าหดหู่ ทว่าเธอไม่ได้พูดโกหกแต่อย่างใดเพราะท้องฟ้าในยามนี้ช่างดูสวยงามสำหรับเธออย่างแท้จริง...
“รีบๆอาบน้ำดีกว่า...”
เธอพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบและเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำส่วนตัวในทันที...
.....
[ ซ่าๆๆๆๆ... ]
สายน้ำจากฝักบัวที่เชื่อมต่อกับเครื่องทำน้ำอุ่นค่อยๆชโลมเรือนร่างที่เต็มไปด้วยฟองสบู่สีขาวนวลอย่างเชื่องช้า ทำให้ร่างกายที่หนาวสั่นของหญิงสาวพลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด...
[ อืมมม... ]
หญิงสาวร้องครางอย่างมีความสุขเนื่องจากความรู้สึกดีที่ร่างกายได้ขับไล่ความหนาวเย็นออกไปจากผิวหนังของเธอ เพราะเมื่อสักครู่นี้เธอสาบานได้ว่ารอบกายเธอรู้สึกเย็นราวกับอยู่ในช่องแช่แข็งก็ไม่ปาน... แต่นั่นคงเป็นเพราะความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากาศร่วมกับฝนที่ยังคงตกอยู่ภายนอกหน้าต่างกระมัง?
[ กึง... ]
[ …หืม? ]
ดวงไฟที่ส่องสว่างภายในห้องอาบน้ำดับวูบลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่สายน้ำอุ่นที่ไหลชโลมกายจะรู้สึกหนาวเย็นจนไม่อาจทานทนได้ไหว ทำให้หญิงสาวเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำอย่างหัวเสียเล็กน้อย...
“เย็นจัง...”
[ กึกๆๆ... เอี๊ยด... ]
[ แหมะๆๆๆ... ]
หยดน้ำพราวระยับเกาะอยู่ตามเรือนร่างและเส้นผมของหญิงสาวทั่วทั้งตัว ส่งผลให้หยดน้ำบางส่วนร่วงหล่นลงสู่พื้นน้ำบางที่เกิดจากการรวมตัวกันของสายน้ำจากฝักบัวและไหลไปรวมกันที่ท่อน้ำทิ้ง...
“แต่ก็ไม่เลว... ถือซะว่าทำให้สดชื่นยามเช้าก็แล้วกัน...”
หญิงสาวพูดกับตนเองก่อนที่ผ้าขนหนูผืนบางจะถูกคว้ามาพันรอบกาย ในขณะที่เธอเดินออกไปนอกห้องอาบน้ำของตนเพื่อใส่เสื้อผ้าที่เตรียมเอาไว้...
.....
[ ฉ่าๆๆ... ]
ผักหลากสีที่ถูกซอยเป็นชิ้นเล็กเท่าๆกันถูกผัดรวมกันในกระทะใบใหญ่ภายใต้ท้องฟ้าสีเทาหม่น ในขณะที่ใครบางคนเดินเข้ามาภายในห้องครัวอบ่างเชื่องช้า...
[ ฮ้าว~* ]
เสียงหาวอย่างเยิ่นเย้อดังขึ้นจากหน้าห้องครัว ส่งผลให้หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า
“ตื่นไวจริงนะแกนี่... หิวล่ะสิถึงได้ไสหัวลงมาเร็วแบบนี้?”
“โห... ตื่นเช้ามาก็กัดกันเลยนะ...”
“แกน่าจะชินปากของชั้นได้แล้วนี่?”
“ไม่เคยเจอแกด่าตอนตื่นนอนแบบนี้นี่หว่า?”
ชายหนุ่มรูปร่างผอมสูงและมีมัดกล้ามให้เห็นเล็กน้อยภายใต้กางเกงนอนขาสั้นปักลาย [ มวยไทย ] ทำให้หญิงสาวต้องเบือนหน้าหนีเพราะรับกับสภาพเพิ่งตื่นนอนของเพื่อนตัวดีไม่ได้...
“ช่างหัวแกเถอะ... ไสหัวไปอาบน้ำแล้วก็ปลุกคนอื่นๆได้แล้ว... อีกเดี๋ยวอาหารเช้าก็คงจะเสร็จ...”
“เออๆๆ... บ้าจริง... ไฟก็ดับแบบนี้อาบน้ำมีหวังหนาวตายชัก...”
ชายหนุ่มรับคำอย่างเบื่อหน่ายก่อนที่เขาจะบ่นกระปอดกระแปดและเดินออกไปจากห้องครัวเพื่อเดินขึ้นไปปลุกเพื่อนคนอื่นๆซึ่งนอนอยู่บนชั้นสอง...
[ ฟิ้ววว... ]
[ กึกๆๆๆ... ]
สายลมพัดผ่านเรือนร่างของหญิงสาวหน้าเตาไฟอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ร่างบางของเธอสั่นสะท้านเนื่องจากความหนาวเย็นที่มากเกินพอดีแม้จะเป็นวันที่ฝนตกก็ตามที...
“... หนาวแฮะ...”
หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทา... เพราะเหตุใดก็ไม่ทราบ แต่เธอกลับรู้สึกว่าวันนี้มีอะไรบางอย่างผิดปรกติ แต่เธอก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร?
[ แก๊งๆๆๆ... ]
ผัดผักสีสวยน่ารับประทานถูกตักใส่จานเซรามิกแกะสลักลวดลายสวยงามอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หญิงสาวจะเปิดปากพูดกับตนเองอีกครั้งหนึ่งว่า
“เอาล่ะ... จัดโต๊ะให้เสร็จๆแล้วส่งเจ้าพวกนั้นกลับไปดีกว่า...”
[ กึกๆๆๆ... ]
ร่างของหญิงสาวรีบเดินเข้าไปจัดโต๊ะภายในห้องครัวอย่างรวดเร็วก่อนเพื่อหนีอากาศอันหนาวเย็นของอากาศภายนอก... แต่ทว่าอากาศภายในบ้านเองกลับเย็นจัดไม่ต่างกันสักเท่าใดนัก....
“... หนาวจัง...”
หญิงสาวลูบไปตามขนที่ตั้งชันของตนก่อนจะเดินเข้าไปจัดโต๊ะกินข้าวเพื่อให้บรรดาเพื่อนๆของตนได้รับประทานร่วมกัน...
-----
บ้านพักหลังนี้คือหนึ่งในบ้านจำนวนหลายหลังที่หญิงสาวมีไว้ในครอบครองเพื่อปล่อยเก็บเงินค่าเช่าหรือใช้เป็นที่พักยามจำเป็นซึ่งเหตุจำเป็นที่ว่านั่นก็คือการแบกเหล่าเพื่อนๆที่เมามายไม่ได้สติกลับมาเพื่อนอนหลับพักผ่อนนั่นเอง...
บ้านพักหลังนี้จึงเป็น 1 ในบ้านพักหลายๆหลังที่หญิงสาวมาพักผ่อนอยู่บ่อยๆเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับสถานเริงรมย์ขนาดใหญ่และเป็นสถานที่ๆเธอมักจะเดินทางมาพักผ่อนยามที่จิตใจว้าวุ่นหรือสับสน ที่นี่จึงเปรียบได้กับบ้านพักส่วนตัวของเธอนั่นเอง
ของใช้ในบ้านหลังนี้ไม่ได้มีมากมายอะไรนักเพราะเดิมทีเปิดเอาไว้สำหรับทำเป็นบ้านเช่า ดังนั้นตัวบ้านพักจึงเน้นจำนวนห้องเพื่อให้แขกเหรื่อได้ใช้พักผ่อนนั้นเอง อุปกรณ์เครื่องใช้ต่างๆจึงมีไม่มากแต่ก็ถือว่าครบครันซึ่งได้แก่ ตู้เย็น แอร์ ห้องน้ำ ห้องครัว ซึ่งสามาราใช้ดำรงชีพอยู่ได้ถึง 1 เดือนเต็มหากอาศัยอยู่ตัวคนเดียว...
ทว่าด้วยทำเลที่ตั้งอยู่ในสถานที่เปลี่ยวและไม่ค่อยมีคนเข้าถึงทำให้สถานที่นี้ถูกผู้คนลืมเลือนและถูกปล่อยว่างเอาไว้ในท้ายที่สุด แต่หญิงสาวก็ไม่รู้สึกหนักใจอะไรนักเพราะยังไงเธอก็ยังสามารถใช้ประโยชน์จากบ้านพักหลังนี้เพื่อหลับนอนได้เป็นพักๆไป...
-----
[ แกร๊งๆๆๆ... ]
เสียงช้อนกระทบจานดังขึ้นเป็นระยะๆเมื่อผัดผักซึ่งเป็นกับข้าวเพียงอย่างเดียวต่างถูกคนเกือบ 10 คนแย่งกันตักแย่งกันกินจนหญิงสาวได้แต่กลืนน้ำลายอย่างเฝื่อนคอ เนื่องจากเธอมั่นใจแล้วว่าเธอทำอาหารมากพอสำหรับทุกคนกิน ทว่าแม้ข้าวจะหมดหม้อรวมไปถึงผักใบสุดท้ายหมดไปจากจาน แต่นั่นกลับไม่เพียงพอจะเติมกระเพาะ 4 มิติของเพื่อนๆของเธอได้เลย…
“เฮ่อ... ไม่มีอะไรกินอีกแล้วเหรอ เมย์?”
“หมดตู้แล้วว่ะ... พวกแกเล่นแวะมาพักที่นี่ติดๆกันตั้งหลายวันในเดือนนี้ทำให้ชั้นไม่ได้ซื้อของเติมในตู้เย็นเลยน่ะสิ... ทนหิวไปละกันนะก้อย...”
“โฮๆๆ...”
“วันที่อากาศเย็นๆแบบนี้ชั้นอยากกินให้เต็มท้องแล้วนอนหลับต่อจริงๆ...”
เพื่อนสาวรวมไปถึงสมาชิกโดยรอบต่างส่งเสียงบ่นอย่างไม่พอใจสักเท่าไรนักเนื่องจากบรรดาท่านชายต่างแย่งกันตักแย่งกันกินจนสาวๆทั้งหลายอดกินกันไปตามระเบียบเนื่องจากหน้าไม่ด้านพอจะแย่งบรรดาหนุ่มๆกิน...
“เอาน่าๆ... ไหนๆวันนี้ก็ว่างกันอยู่แล้ว... ออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันดีมั้ย?”
“เย้~~!!!”
สมาชิกโดยรอบรวมไปถึงท่านชายที่แย่งกันกินจนอิ่มหนำสำราญแล้วทั้งหลายแหล่ต่างยกมือขึ้นอย่างพร้อมเพรียงและรีบเก็บสัมภาระส่วนตัวของตนเพื่อออกไปหาอะไรข้างนอกทานทำให้หญิงสาวรู้สึกหน่ายใจเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะยกจานข้าวทั้งหมดไปเก็บและล้างอย่างรวดเร็ว ทว่าบรรยากาศอันหนาวเหน็บนั้นไม่ชวนให้เธอรู้สึกดีเลยแม้สักนิด...
.....
[ แกร๊ก... ปัง... ]
สมาชิกทุกๆคนเดินออกมารวมกันที่หน้าประตูบ้านอย่างพร้อมเพรียงกันก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยถามสมาชิกทุกคนอีกครั้งหนึ่งว่า
“ทุกคนออกมาพร้อมหน้ากันแล้วใช่มั้ย?”
“อืมๆ...”
สมาชิกในกลุ่มต่างส่งเสียงตอบรับเธออย่างพร้อมเพรียงกันในขณะที่หญิงสาวเตรียมจะลงกลอนล๊อคประตู ทว่าทันใดนั้นเอง...
[ วูบ... ]
[ หืม? ]
เธอรู้สึกเหมือนว่าเงาดำอะไรบางอย่างได้เคลื่อนตัวผ่านหน้าบ้านเธอไปอย่างรวดเร็วแต่เมื่อเธอกระพริบตาอีกครั้ง ปรากฏว่าเงาดำนั้นได้หายไปจากบริเวณหน้าบ้านเธอเสียแล้ว...
“...? เป็นอะไรรึเปล่าแก?”
“อะ... เอ่อ... ไม่มีอะไร...”
เพื่อนชายคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงก่อนที่หญิงสาวจะส่ายหัวพลางหยิบกุญแจขึ้นมาเตรียมล๊อคบานประตู ทว่า...
[ อะ... นั่น... ]
[ …..!?! ]
เสียงของเพื่อนสาวทักขึ้นจากบริเวณหน้าตัวบ้านก่อนที่มือสีขาวซีดมือหนึ่งเกาะกุมลูกบิดอยู่จากภายในซึ่งเธอมองเห็นได้ชัดเจนจากบานกระจกใสซึ่งติดเอาไว้บนบานประตูทำให้ขนทั่วทั้งกายของหญิงสาวตั้งชันขึ้นทันทีก่อนที่เธอจะหันไปเผชิญหน้ากับใบหน้าขาวซีดของสมาชิกคนอื่นๆ...
“น้อย... แกนับอีกทีซิว่าพวกเราออกมากันครบรึยัง...”
“อะ... เอ่อ... ได้ๆๆ...”
เพื่อนสาวของเธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทา แสดงให้เห็นว่าสิ่งที่หญิงสาวเห็นนั้นเป็นของจริงในขณะที่เพื่อนสาวของเธอรีบหันไปนับสมาชิกในกลุ่มอย่างรวดเร็ว...
“เมย์... ทุกคนอยู่ครบว่ะ...”
“.....”
หญิงสาวจึงค่อยๆเบือนหน้ากลับไปมองลูกบิดอย่างเชื่องช้าก่อนจะพบว่ามือสีขาวนั้นได้หายไปจากลูกบิดด้านในเป็นที่เรียบร้อยแล้ว...
“ชั้นว่า... ไม่ล๊อคก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับที่นี่หรอกมั้ง...”
“อะ... อืม... ชั้นก็ว่างั้น”
เพื่อนชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพลางเงยหน้าขึ้นมองฟ้าเพื่อนหนีจากภาพที่ได้เห็นเมือสักครู่ทว่าทันใดนั้นเองที่ใบหน้าของเขาพลันขาวซีดลงหนักยิ่งกว่าเก่า...
“พวกแก... เห็นเหมือนที่ชั้นเห็นมั้ย...”
“หืม!!?”
ทุกๆคนจึงแหงนหน้ามองฟ้าอย่างรวดเร็วก่อนที่ภาพอะไรบางอย่างจะปรากฏสู่สายตาของพวกเธออย่างพร้อมเพรียงกัน...
“นั่นมัน... ไม่จริงใช่มั้ย...?”
“เมฆบนฟ้านั่นทำไมมันถึงเหมือน...”
“หัวกะโหลก...”
ใช่แล้ว... บัดนี้หมู่เมฆสีเทาหม่นซึ่งบดบังท้องฟ้าและแสงตะวันจนมืดนั้นมีรูปร่างคล้ายกับหัวกะโหลกที่กำลังจ้องมองมายังพวกเขา และไม่ได้มีเพียงหัวเดียวเสียด้วย...
“ชั้นว่า... พวกเรากลับเข้าไปภายในตัวบ้านกันดีมั้ย?”
“แกจะบ้าเหรอ!!! เมื่อตะกี้นี้แกไม่ได้ดูที่ลูกบิดรึยังไง!?!”
เกิดการถกเถียงกันเล็กน้อยในกลุ่มเพื่อนสนิทก่อนที่เหตุการณ์บางอย่างจะดึงความสนใจจากทุกๆคนให้หันเข้าไปมองตัวบ้านอย่างเลี่ยงไม่ได้...
“มะ... เมย์... นั่น.....”
“หา...!?!”
หญิงสาวมองไปตามทิศทางที่เพื่อนสาวชี้ให้ดู ก่อนที่ภาพเงาดำๆคล้ายเงาร่างของคนเงาหนึ่งจะปรากฏให้เห็นจากหน้าต่างของชั้นสองของบ้าน และเสียงหัวเราะบางอย่างดังลอดออกมาจากหน้าต่างบานนั้นอย่างเยียบเย็น...
[ ฮึๆๆๆๆ... ]
“เฮ้ย!!! กูไม่อยู่ต่อแล้วโว้ย!!!”
“เออกูด้วย!!!”
[ กึกๆๆๆ!!! ]
เพื่อนชายจำนวน 2 คนสบถขึ้นมาอย่างหัวเสียพลางทำท่าจะเดินจากไปจากบ้านหลังนี้พร้อมๆกับที่หญิงสาวและสมาชิกอื่นๆต่างคิดเป็นเสียงเดียวกัน ทว่า...
[ แปะ... แปะๆๆๆ... แปะ... ]
[ ฮะ... เฮ้ย... ]
สิ่งที่ปรากฏให้เห็นเบื้องหน้าทำให้ทุกๆคนลืมหายใจชั่วขณะหนึ่ง... เนื่องจากบนกำแพงของตึกแถวฝั่งตรงข้ามเกิดรอยสีแดงสดเหมือนเลือดเปรอะเปื้อนตามตัวกำแพงเป็นระยะๆ และเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆราวกับมีร่างที่มองไม่เห็นจำนวนมากกำลังปีนป่ายไปตามผนังกำแพงโดยที่มือของพวกมันเปรอะเปื้อนไปด้วยหยดเลือดจำนวนมาก...
“มะ... เมย์~!!!”
“ใจเย็นๆเอาไว้ก่อนทุกคน... ใจเย็นๆ...”
หญิงสาวพยายามปลอบขวัญเพื่อนๆของตนและไตร่ตรองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสุขุม ทว่าดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ปล่อยให้พวกเขาได้เตรียมตัวเตรียมใจมากนัก เพราะเสียงกระแทกจากภายในตัวบ้านได้กระชากสติและความสนใจของพวกเขาไปอีกครั้งหนึ่ง...
[ โครม!!! ]
[ กรี๊ดดด!!! ]
[ ว้าย!?! ]
[ เหวอออออ!!! ]
บานหน้าต่างส่งเสียงดังลั่นในขณะที่ทุกๆคนในกลุ่มต่างส่งเสียงร้องขึ้นมาด้วยความตื่นกลัวและหันไปมองทางต้นเสียงอย่างพร้อมเพรียงกันในทันที...
“แก... ชั้นกลัวนะ...”
“เกาะกลุ่มกันเอาไว้... ทุกคนเกาะกลุ่มกันเอาไว้!!!”
หญิงสาวบอกกับเพื่อนๆของตนด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทา เนื่องจากเรื่องราวแบบนี้อยู่เหนือสามัญสำนึกของเธอมากเกินไป... แม้เธอจะยอมรับว่าตนเองเคยผ่านประสบการณ์การเห็นซากศพหรือเลือดมาก็มาก แต่เรื่องเหนือธรรมชาติแบบนี้กลับไม่เป็นที่คุ้นเคยของเธอนัก แต่แม้จะไม่คุ้นเคยก็ตาม ทุกๆคนในที่นั้นก็สามารถสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีเจตนาดีกับพวกเธออย่างแน่นอน...
“เฮ้ย!!! ถ้าออกวิ่งสักหน่อยละก็พวกเราน่าจะออกไปที่ถนนหลักของหมู่บ้านได้นะ!!!”
เสียงของเพื่อนชายคนหนึ่งเปรียบดังแสงสว่างที่ชี้ทางออกให้กับทุกคนในบริเวณนั้น ก่อนที่ทุกๆคนจะไปออกันอยู่บริเวนริมประตูรั้วในทันที
[ แกร๊งๆๆๆ!!! ]
“หลีกโว้ยหลีก!!!”
“ให้ชั้นไปก่อนโว้ย!!!”
“อย่าหวังน่า!!! ชั้นต้องได้ไปก่อนเซ่!!!”
ด้วยความตื่นกลัวทำให้ทุกๆคนต่างร้อนรนที่จะออกไปนอกประตูรั้วให้ได้ก่อนคนอื่นทำให้บานประตูถูกเหล่าสมาชิกภายในกลุ่มเบียดแย่งกันเพื่อที่จะได้ออกไปนอกตัวบ้านก่อนใคร ในขณะที่หญิงสาวและเพื่อนบางคนที่ยังคงสติเอาไว้ได้ต่างพยายามเกลี้ยกล่อมให้เพื่อนๆของตนสงบลงอีกสักนิด ก่อนที่เหตุการณ์ใหม่จะแล่นเข้ามาในชีวิตของพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง...
[ กึก.. ๆ.. ๆ.. ๆ... ]
[ ..... เอ๋...? ]
เสียงก้าวเดินอย่างเชื่องช้าดังขึ้นมาจากนอกประตูรั้วในขณะที่เหล่าสมาชิกต่างหยุดทุกอิริยาบถของตนเองและเงี่ยหูฟังเสียงที่เกิดขึ้นพลางจ้องมองออกไปนอกรั้วเพื่อดูที่มาของต้นเสียงนั้นอย่างพร้อมเพรียงกัน...
[ ฟิ้วววว... ]
[ กึกๆๆๆ... ]
[ ….. ]
สายลมหนาวเย็นพัดผ่านเรือนร่างของสมาชิกทุกๆคนอย่างเชื่องช้า ทว่านั่นกลับไม่ใช่สาเหตุของอาการสั่นที่ทุกๆคนเผชิญอยู่ในขณะนี้ หากแต่เป็นเพราะภาพที่ปรากฏให้เห็นอยู่เบื้องหน้านั้นต่างหาก...
[ กึกๆๆ... แหมะๆ... แผละๆ... ]
[ ….. ]
เงาร่างของชายคนหนึ่งกำลังเดินผ่านหน้าตัวบ้าน แต่ร่างนั้นไม่ใช่ร่างของคนเป็นๆ...
ศีรษะที่กะโหลกแตกออกเผยให้เห็นสมองสีครีมไหลออกมาเป็นระยะๆ... ท่อนแขนที่กล้ามเนื้อแหว่งหายไปจนมองเห็นกระดุกเป็นแท่งอยู่ภายในเนื้ออย่างชัดเจน... ร่างกายที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดซึ่งทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยดาบและมีดจำนวนมากที่เสียบค้างเอาไว้ตามร่างกาย ขณะที่อวัยวะภายในไหลย้อยจนตกออกมาบนพื้นเป็นระยะๆไป... แต่นั่นก็มากพอจะทำให้เหล่าเพื่อนๆของเธอเลิกเอะอะโวยวายและถอยกลับออกมาจากประตูรั้วอย่างได้ผลชะงัดนัก...
“วะ... เหวอ...”
“กะ... แก... ศพ... ศพเดินได้!!!”
“ชู่ว!!! เงียบสิแก!!!”
ทุกคนต่างถอยออกมาและเกาะกลุ่มกันด้วยร่างกายที่สั่นเทาในขณะที่หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอันสั่นเทาว่า
“เข้าบ้าน... เข้าบ้านเถอะ...”
“ชั้นก็... ว่างั้น...”
ความคิดที่จะออกไปนอกตัวบ้านของพวกเขามลายหายไปจนสิ้น... เพราะอวัยวะภายใน รอยเลือด และกลิ่นเน่าเหม็นของซากศพ ยังคงปรากฏให้เห็นและได้กลิ่นคลุ้งอยู่ในอากาศ ทว่าเมื่อพวกเขาหันหลังกลับเข้าไปทางตัวบ้าน ขนทั่วร่างของพวกเขาก็ต้องตั้งชันอย่างหาสาเหตุไม่ได้พร้อมกับร่างกายที่รู้สึกเย็นเยียบไปทั่วทุกรูขุมขน...
ร่างกายผอมสูงในชุดสีแดงซึ่งมีเส้นผมสีดำยาวปิดบังใบหน้าเอาไว้มิดจะยืนขวางพวกเขาอยู่ตรงบานประตู... ในขณะที่หยดเลือดสีแดงสดจะหยดลงมาจากชายเสื้อของร่างตรงหน้า ขณะที่ร่างๆนั้นเปลงเสียงหัวเราะเย็นออกมา
[ หึๆๆๆๆ... ฮะๆๆๆๆๆ... ]
[ วะ... เหวอออ... ]
เหล่าเพื่อนๆของหญิงสาวต่างถอยกรูดออกมาจากตัวบ้านจนเกือบอยู่ติดชิดกับประตูรั้ว ในขณะที่หญิงสาวพยายามรวบรวมความกล้าที่จะลองพูดคุยกับร่างเบื้องหน้าเพื่อสอบถามว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร... แต่แล้ว...
[ กรี๊ดดดดด!!! ]
[ เหวอ~!!! ]
[ …..!!?!? ]
หญิงสาวกลับหลังหันไปมองยังหน้าประตูรั้วและมองเห็นร่างสีขาวซีดจำนวนมากลอยอยู่หน้าประตูรั้วและทำท่าเหมือนกับจะเข้ามาหาพวกเขาภายในตัวบ้านทำให้หญิงสาวที่กำลังสับสนวิ่งเข้าไปกระชากเพื่อนๆของตนออกมาจากริมรั้วอย่างยากลำบากและบอกกับพวกเขาว่า
“ฟังนะ!!! วิญญาณเร่ร่อนจะไม่ทำอะไรมนุษย์ถ้าพวกเราไม่ให้ความสนใจกับพวกมัน!!! ทุกคนกอดคอแล้วล้อมกันเป็นวงกลมเอาไว้แล้วก้มหน้าลงกับพื้นซะ ไม่ว่าจะเห็นหรือได้ยินอะไรก็ตาม ห้ามทักหรือหันไปมองเป็นอันขาด!!!”
“อะ... อืม!!!”
“ล้อมวงๆๆ...”
หญิงสาวทดลองใช้ข้อความที่เคยอ่านเจอในหนังสือเพื่อหนีจากเหตุการณ์เหนือความคาดหมายเหล่านี้ ก่อนที่บรรดาเพื่อนๆของเธอจะเข้ามายืนกอดคอล้อมวงกันและนั่งลงกับพื้นอย่างรวดเร็วพลางนิ่งเงียบและไม่พูดอะไรอีก...
[ แหมะๆๆๆ... ]
[ ฮะ... ฮือๆๆๆ!!! ]
[ ชู่ววว!!! ]
เพื่อนสาวนางหนึ่งส่งเสียงร้องไห้ออกมาเบาๆเมื่อเสียงของเหลวบางอย่างหยดลงบนต้นคอของเธอในขณะที่เพื่อนชายอีกคนส่งเสียงให้เธอเงียบลงอีกครั้งหนึ่ง...
[ แหมะๆๆๆ... ]
[ อะ... อึ๋ย!!! ]
[ หวาาา... ]
เหล่าเพื่อนคนอื่นเริ่มรู้สึกเช่นเดียวกับเพื่อนคนแรก ก่อนที่หญิงสาวจะรู้สึกได้ว่ามีของเหลวบางอย่างหยดลงบนต้นคอและแผ่นหลังของตนเช่นกัน...
[ แปะ... แปะ... ]
[ ฮึก... ฮือๆๆๆ... ]
[ เงียบน่า!!! ]
หยดเลือดสีแดงสดที่มีกลิ่นคาวอย่างรุนแรงหยดลงบนพื้นเบื้องหน้าทุกๆคน ก่อนที่หยดน้ำตาของเพื่อนสาวคนหนึ่งจะเริ่มพรั่งพรูออกมาเช่นกัน ทำให้เพื่อนคนอื่นๆเริ่มสั่นเทาด้วยความกลัวและบอกให้เธอเงียบเสียงของตนลง...
[ ตุบ... ]
[ ….. ]
วัตถุบางอย่างตกลงใจกลางวงล้อมของพวกเขาก่อนที่สายตาของทุกคนจะจ้องมองไปยังวัตถุชิ้นนั้นอย่างพร้อมเพรียงกัน...
[ ตึกตัก... ๆ... ๆ... ]
[ ….. ]
หัวใจมนุษย์สีแดงสดเต้นและสูบฉีดเลือดสีแดงฉานออกมาจากเส้นเลือดบนยอดของมันจนพื้นดินตรงนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงฉานจนทั่วทั้งบริเวณ...
[ กรี้ดดดดดดด~!!!!! ]
เสียงกรีดร้องของเพื่อนสาวแผดร้องจนเกิดเสียงก้องไปทั่วทั้งบริเวณ ในขณะที่สติของหญิงสาวเต็มไปด้วยสีขาวโพลนชั่วขณะหนึ่งก่อนที่บรรยากาศโดยรอบร่างของเธอจะถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสิขาวโพลนและความรู้สึกที่เหมือนกับลอยอยู่ท่ามกลางห้วงอากาศอันไร้ที่สิ้นสุดแต่ก็ยังสามารถรับรู้ได้ถึงแรงกดจากแรงโน้มถ่วงของโลก... เธอยังคงมีสติอยู่ครบถ้วนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้...
[ พรึ่บ!!! ]
[ ….. ]
ร่างบางในชุดนอนกำมะหยี่สีแดงสดและกางเกงขายาวสีเดียงกัน ชันกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงพลางเอามือลูบหน้าผากของตนอย่างเชื่องช้าเพื่อให้แน่ใจว่าครั้งนี้สติของเธอเองยังอยู่ครบถ้วน...
[ ….. ]
เธอมองไปรอบๆห้องนอนก่อนที่ร่างบางของน้องสาวตัวน้อยและเหล่าสาวๆที่เป็นเพื่อนสนิทในตอนนี้ของเธอจะปรากฏให้เห็นอยู่บนเตียงนอนใกล้ๆ...
“.....”
[ พรึ่บ!!! ]
ร่างบางลุกขึ้นจากเตียงนอนเพื่อล้างหน้าแปรงฟันก่อนที่เธอจะรีบกลับเข้าห้องไปเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ของเธอเพื่อบอกเล่าเรื่องราวที่เธอได้เห็นในความฝันให้เพื่อนๆของเธอบนโลกอินเตอร์เน็ตได้รับฟังและอ่านร่วมกันอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างเพราะนี่เป็นเรื่องน่าสนใจที่เธอไม่เคยได้รู้สึกมานานแล้วเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว...
FIN : EXTRA 4 : ฝันแปลกประหลาด
#1 By ZTSGearMaster (58.64.88.228) on 2011-05-10 11:32